لیکوال: محمد عاصم اسماعیلزهي
(د حجاب مفهوم او فلسفه (څلورمه برخه
مولانا رشید رویشد په خپل کتاب کې د حجاب د مفهوم په اړه لیکي: «حجاب معنی: د ښځې د بدن، عورت او زینت د پردیو له سترګو څخه پټول، پرته له مېړه او نور محارم.» او د حجاب ضد، تبرج دی، یعني: د ښځو د ښایست او زینت ښکاره کول. ځینې نور د تبرج په اړه داسې وايي: هر هغه زینت چې ښځه د نارینه په سترګو کې ښکلې کړي، نو تبرج حجاب مخې ته کیښودل کیږي. تبرج په ټولو مذاهبو کې د علماوو په قول حرام او ناروا دي. ځينې نور علما وايي: تبرج د ښايست څرګندول او د هغو د محرکو برخو ښکاره کول يا لکه څنګه چې په صحيح بخاري کې راغلي دي: تبرج د ښځې د ښايست ښودلو مانا لري.
د دې لپاره چې ټولنه د ښځو د خودنمایۍ له ضرر څخه وژغورل شي، د ښځو بدنونه له بې حیایۍ څخه خوندي شي، د ښځو حجاب او عفت له مینځه ولاړ نه شي، او نارینه له تحریک څخه لرې پاتې شي. الله سبحانه وتعالی ښځه له تبرج څخه منعه کړې ده، ځکه الله جل جلاله د جنسي مسایلو په برخه کې د انسان له کمزورتیا او په دې برخه کې د ځوانانو له بوختیا څخه خبر دی، نو ای مسلمانو ښځو! د خدای حکمونو ته غوږ شئ که تاسو رښتیا هم مومنانې یاست.
[وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى الله جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ.]
«مؤمنانو ښځو ته ووایه چې خپلې سترګې دې د حرامو له کتلو پټوي او د خپل شرمګاه ساتنه وکړي او خپل زینت دې نه ښکاره کوي. پرته له هغه څه چې په طبيعي توګه ښکاره وي، او مقنعې دې پر غاړو واچوي، تر څو د دوی مخونه او ځیګر په هغې وپوښل شي، او خپل ښایست دې نه ښکاره کوي پرته له خپل ميړه، خپل پلار، خسر، زامن، د خپلو مېړونو زامن، وړونه، د خپلو خويندو زامن، خپلې مېرمنې، خپلې مینزې، هغه نارينه چې ښځو ته بې رغبته دي، او هغه ماشومان تهچې د ښځو د عورت په اړه نه دي پوه شوي. او په پښو دې پر ځمكه نه وهي تر څو هغه څه چې د دوى له زينت څخه پټ دي څرګند شي. ای مؤمنانو، تاسو ټول خدای ته رجوع وکړئ، ترڅو هدایت ومومئ.»
همدارنګه علامه ابو عبدالله حماد په خپل کتاب کې د حجاب د مفهوم په اړه وايي: هغه حجاب چې الله تعالی پر ښځو فرض کړی دی، نه شپړ کیږي، پرته له دې چې په فرضي حجاب کې شامل شوي احکام په پام کې ونیول شي، ځکه چې حجاب په خپل عام مفهوم کې داسي دی چې: له پردي سړي څخه د يوې ښځې جلاوالی او د ټولو هغو لارو بندول چې د ښځې او سړي تر منځ د فتنې لامل کېږي، د همدې سريزې پر بنسټ ځينې پوهان د حجاب په تعريف کې داسې ليکي: حجاب يو له هغه ټولنيزو شرعي احکامو څخه دی چې په هغه کې: په اسلامي ټولنه کې د ښځو هغه تعلقات او اړيکي، د هغو کسانو سره چې د هغوی سره يې د سينګار ښکاره کولو اجازه نه ورکول کېږي.
نو پر نارینه او ښځو مسلمانو لازمه ده چې د حجاب په اړه اسلامي احکام مراعات کړي.
علامه عبدالعزیز طریفي وايي: د علماوو اجماع دا ده چې حجاب په خپل عموم مفهوم کې له دین او شریعت څخه دی، او حجاب له کتاب الله او سنتو څخه ثابت شوی دی او څوک چې د ښځو د جامو او حجاب له شرعیتوب څخه انکار کوي، نو هغه د قطعي متن څخه منکر دى چې هغه له دين څخه ګڼل کيږي او د څلورو مذاهبو د ټولو علماوو په دې اتفاق دى چې د آزادې ښځې د مخ پټول واجب دي په داسې حال کې چې د فتنې وېره وي. نو د نورو اعضاوو پوښل په لومړي ډول واجب دی.
خو په لویدیځ کې د سیکولریزم نړۍ د اسلام له نظره د ښځو مقام په سخته توګه غندي، او څادر، حجاب، مقنعه او اسلامي کالي، ښخې ته اهانت او سپکاوی بولي.
خو لويديځوال بايد په دې پوه شي چې څوارلس پېړۍ وړاندې اسلام د ښځې حيثيت په ټولنيز، فرهنګي او اخلاقي لحاظ لوړ کړ او ښځو ته يې د هغې د کرامت وړ مقام ورکړ، د اسلام مبارک دين تل د ښځو کرامت ساتلی او هغه محفوظ کوي.
خداوند متعال در قرآن میفرماید: [وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى الله جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ]
«مؤمنانو ښځو ته ووایه چې خپلې سترګې دې د حرامو له کتلو پټوي او د خپل شرمګاه ساتنه وکړي او خپل زینت دې نه ښکاره کوي. پرته له هغه څه چې په طبيعي توګه ښکاره وي، او مقنعې دې پر غاړو واچوي، تر څو د دوی مخونه او ځیګر په هغې وپوښل شي، او خپل ښایست دې نه ښکاره کوي پرته له خپل ميړه، خپل پلار، خسر، زامن، د خپلو مېړونو زامن، وړونه، د خپلو خويندو زامن، خپلې مېرمنې، خپلې مینزې، هغه نارينه چې ښځو ته بې رغبته دي، او هغه ماشومان تهچې د ښځو د عورت په اړه نه دي پوه شوي. او په پښو دې پر ځمكه نه وهي تر څو هغه څه چې د دوى له زينت څخه پټ دي څرګند شي. ای مؤمنانو، تاسو ټول خدای ته رجوع وکړئ، ترڅو هدایت ومومئ.»
By محمد فاتح