هغه څوک چې هیڅ نه کوي خامخا په غلطۍ کې نه لویږي؛ ځکه چې په نا لیکل شوې لیکنه کې هیڅ شی غلط نه دی، مګر هغه څوک چې د حرکت کولو جرئت او زړه لري او د ښو او ګټورو پروګرامونو پیل کونکي دي د هغو کسانو په پرتله چې هیڅ نه کوي لوړ مقام او ارزښت لري. ځکه پیل کول په خپل ذات کې یو هنر دی او البته په امید او استقامت سره لاره ته دوام ورکول د روښانه ورځو او ګټورو پایلو ژمنه کوي.
له بده مرغه موږ ډېر داسې کسان لیدلي، چې په مثبت لوري له حرکت کولو وېرېږي او مخکې له دې چې ناکامي ورته راشي، ځان د ناکامۍ خواته بیایي او د ننه څخه د وېرې او بې وسۍ احساس کوي، دا هغه بدمرغي ده چې د بهرنۍ ناکامۍ بنسټ جوړوي.
هغه څوک چې د سفر او لیدلو له سختیو څخه ویره لري هیڅکله به د دې زړه راښکونکي نړۍ له ښکلا څخه خبر نه شي او هغه څوک چې د علم د لارې سختۍ نه شي زغملی د علم له لذت څخه به بې برخې وي او هغه څوک چې خپل لګښتونه کوي، د پوهې په لټه کې ژوند کوي، دوی په سطحه او نورمال ډول ژوند کوي، دوی د ژور کار په خوښۍ او د ستړي کونکو فعالیتونو ارزښتناکه پایله نه پوهیږي.
په ظاهره، ډیري قیمتي لارې بندې ښکاري ، مګر ریښتیني مسافر، کله چې حرکت پیل کړي، او هر څومره لاره چې ولاړ شي هغومره لاره خلاصه ویني. نو پیل کول د نارینه وو هنر دی چې د خپلو دوامداره حرکتونو او قوي ارادې سره بریالیتوب ته لاره پرانیزي.
له بده مرغه د ګټورو کارونو د ځنډېدو له امله ډېر هوښيار خلک ټول عمر په سطحي او عادي کارونو تېروي او له افسوس پرته بل څه نه ترلاسه کوي.
ژوند تیریږي، که یو څوک ګټور پلانونه پیل کړي او که نه، مګر بریالیتوب به د هغه ملګري وي چې حرکت پیل کړي او د هرې شیبې څخه ګټه پورته کړي، او دوی به پرمختګ وکړي.
د نورو له نیوکو څخه ویره، د ځان باور نشتوالی، د ځان سانسور او بې بنسټه لالچونه هغه لوی عوامل دي چې پیل ستونزمن کوي.
نو راځئ چې له وېرې ځان خلاص کړو او په لاره کې له راښکته کېدو څخه خفه نه شو. ځکه ټول هغه کسان چې کوم مقام ته رسېدلي او يا بريالي شوي دي، د ناکامۍ ترخه مزه يې څکلې ده او له ماتېدو وروسته بيا پاڅېدلي او په جدي توګه سمې لارې ته تللي دي.
By محمد فاتح